بیماری های منتقله از طریق آب و غذا از مهم ترین مشکلات سلامت عمومی به شمار می روند و همه ساله موجب ابتلا و مرگ و میر تعداد قابل توجهی از مردم می شوند(1). پدیده جهانی شدن و افزایش مسافرت ها، توسعه گردشگری و هم چنین افزایش مصرف غذا در خارج از منزل در جوامع مختلف، بیماری های منتقله از غذا را به عنوان یک مشکل بهداشتی جهانی مطرح کرده است. بر اساس دستورالعمل نظام مراقبت بیماری های وزارت بهداشت، اگر 2 نفر یا بیشتر از یک غذا یا آشامیدنی مشترک استفاده کرده و علائم بالینی مشترک داشته باشند، طغیان بیماری های منتقله از غذا اتفاق افتاده است. بیماری های منتقله از غذا بیماری هایی هستند که از خوردن و آشامیدن غذا یا نوشیدنی آلوده ناشی می شوند. عوامل این آلودگی  باکتری ها، توکسین ها، ویروس ها و انگل ها هستند. بیماری های منتقله از غذا به دو دسته عمده عفونت های منتقله از غذا و مسمومیت های منتقله از غذا تقسیم می شوند(2) .اولین بار نوروویروس به عنوان علت شیوع بیماری معده در سال 1968 در نوروالک، ایالت اوهایو شناخته شد. نوروویروس ها باعث گاستروآنتریت حاد می شوند. در همه سنین این بیماری به طور معمول پس از 48 - 12ساعت با شروع حاد، اسهال غیر خونریزی، استفراغ، حالت تهوع و گرفتگی شکم شروع می شود. نوروویروس فوق العاده مسری (به میزان کم 18 ذره ویروسی) است(3). نوروویروس ها عامل اصلی شیوع بیماری های ناشی از غذا در سراسر جهان هستند و شایع ترین علت گاستروآنتریت شدید کودکان می باشند. اگرچه به طور معمول یک بیماری خود محدود شونده است، گاستروآنتریت نوروویروس در افراد دارای نقص ایمنی، کودکان و افراد مسن می توانند یک دوره بیماری پایدارتر و شدیدتر را ایجاد کنند و باعث کم آبی، کاهش وزن، نارسایی کلیوی، انعقاد منتشر داخل عروقی، اسهال مزمن برای ماه ها، سوء تغذیه و حتی مرگ شوند(4). نوروویروس دارای  سه ژنوگروه بیماری زا در انسان است که ژنوگروه های یک و دو مسئول موارد عمده عفونت  در انسان شناخته شده اند(5). بیشترین شیوع بیماری نوروویروس در سراسر جهان ژنوگروه دو ژنوتیپ 4 اعلام شده است(6). نوروویروس یا نوروالک یک گونه از ویروس های ریبونوکلوئیک اسیددار  از خانواده کالیسی ویریده است که می تواند باعث بیماری گاستروآنتریت  در انسان شود. نوروویروس از مسیر مدفوعی- دهانی  با آلودگی مواد غذایی  یا آب  و یا تماس   فرد به فرد منتقل می شود(7). ویروس نوروالک به عنوان پیش‌ گونه گروهی از ویروس‌ها تحت عنوان کالیسی ویریده هستند. جنس کالیسی ویریده، شامل نوروویروس‌ها و ساپروویروس‌ها می‌باشند. از خانواده کالیسی ویریده، ویروس RNA و ساپروویروس‌ها نیز دارای همین خصوصیاتند و هر دو از 5 ژنوگروپ تشکیل شده‌اند. نوروویروس‌ها و ساپروویروس‌ها قابل کشت، نمی‌باشند. ژنوگروپ‌های 1 و 2 و 4 نوروویروس  1 و 2 و 3 و 5 ساپروویروس‌ها در انسان، بیماریزا واقع می‌شوند(8). گاستروآنتریت حاد در کشورهای پیشرفته اغلب (87 درصد) به وسیله ویروس ها ایجاد می شود که روتاویروس شایع ترین آن ها به شمار می رود. باکتری ها، به طور عمده کمپیلوباکتر، شیگلا، سالمونلا، اشریشیاکولی دیگر علل شایع هستند، در کشورهای فقیر جایی که عوامل بیماری زای باکتریایی شیوع بیشتری دارند و نیز روتاویروس عامل اساسی گاستروآنتریت به شمار می رود. گاستروآنتریت حاد به طور معمول خود محدود شونده است، اما اگر درمان نشود می تواند به ابتلا و مرگ ثانوی و از دست دادن آب و الکترولیت و اختلال  اسید و  باز منجر گردد(9). نوروویروس ها از مهم ترین  ویروس های  روده ای  هستند که ایجاد مشکلات  گوارشی حاد می کنند. انتشار این ویروس در محیط های بسته به سهولت امکان پذیر است و از این رو عفونت زایی بالایی دارند و باعث ایجاد اپیدمی های گسترده ای در نقاط مختلف  جهان می شوند. میزان شیوع این ویروس در بین کودکان در پاکستان 9/9 درصد، در هند 9/11 درصد، در برزیل 12 درصد و در ایتالیا طی یک شیوع در بیمارستان کودکان، 4/48 درصد گزارش شده است که این میزان شیوع نشان دهنده اهمیت این ویروس در ابتلای کودکان به گاستروانتریت نوروویروسی است(10). از اواخر سال 2012، اسکاتلند شاهد یک افزایش معنادار در فعالیت نوروویروس است و فصل شروع نوروویروس در این کشور زودتر از معمول بوده است(11).

 نوروویروس ها دومین علت شایع گاستروآنتریت شدید در کودکان زیر پنج سال بعد از روتاویروس ها در جهان هستند. علت 12 درصد  گاستروآنتریت کودکان زیر  5 سال  که در بیمارستان بستری شده اند NoVs هستند. تقریبا هر ساله، موجب 900000 مورد گاستروآنتریت کودکان در کشورهای صنعتی و 218،000 مرگ در کشورهای در حال توسعه می شوند و از زمانی  که واکسن های روتاویروس به طور گسترده در کشورهایی مانند ایالات متحده توزیع می شود، کاهش  قابل توجه در شیوع عفونت روتاویروس مشاهده شده است. مسافران کشورهای در حال توسعه، جایی که ممکن است آلودگی بیشتر مدفوع در منابع آب و غذا مواجه شوند، در معرض خطر ابتلا به گاستروآنتریت نوروویروس است. در سطوح بی جان و در برابر مواد ضد عفونی کننده معمولی مقاومت دارند.

 - نوروویروس در ابتدا به صورت مدفوعی - دهانی شامل فرد-فرد و اجسام آلوده منتقل می شوند. از طریق ذرات معلق در هوا نیز منتقل می شوند. گاستروآنتریت نوروویروس اغلب با تهوع، استفراغ و اسهال آبکی، به دنبال یک دوره کمون از 2-1 روز همراه است. دیگر علائم مرتبط با آن شامل درد شکم یا گرفتگی شکم، بی اشتهایی، ضعف و درجه پایین تب است. نوروویروس ها پاتوژن های تهاجمی نیستند و علائمی مانند اسهال خونی یا مخاطی یا تب بالا نادر است. بیش از یک سوم افراد در معرض نوروویروس ها ممکن است یک عفونت بدون علامت داشته باشند. در بزرگسالان علاوه بر اسهال، علائم دیگر از جمله سردرد، تب، لرز و میالژی، مدفوع شل و آبکی بدون خون، مخاط یا لکوسیت ها شایع است. تعداد سلول های سفید معمولاً عادی هستند، به ندرت لکوسیتوز با لنفوپنی نسبی ممکن است مشاهده شود، مرگ یک پدیده نادر است و معمولاً در نتیجه کم آبی شدید در افراد آسیب پذیر (سالمندان، افراد دارای نقص ایمنی) است.

اگر کم آبی شدید ایجاد شود، مایع درمانی وریدی لازم است. هیچ درمان ضد ویروسی خاصی در دسترس نیست. پیشگیری از اپیدمی با کنترل و نظارت مواد  غذایی بر رعایت بهداشت  فردی متکی می باشد. گاستروآنتریت عفونی حاد هر سال در کشورهای در حال توسعه، حدود 0.6 میلیون کشته و مسئول 12-10 درصد از کل بستری ها است. عمده مبتلایان کودکان، سالمندان و افراد دارای نقص ایمنی هستند. عفونت های اپیدمیولوژیک با نوروالک و مرتبط با آن (ویروس کالیسی) بیشتر افراد بالغ آنتی بادی های این ویروس ها را دارند(4). نوروویروس  دومین علت اصلی گاستروانتریت حاد ویروسی محسوب می شود. هیچ بررسی سیستماتیک برای ارزیابی نقش نوروویروس  در گاستروآنتریت حاد ویروسی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) وجود ندارد. در نتیجه، یک مقاله مروری گسترده را در مورد مقالات مطالعه نوروویروس در 24 کشور جهان منطقه منا طی 15 سال گذشته (2015-2000) انجام داده اند. میزان آلودگی به نوروویروس در کشورهای منا (MENA) بین 0.82٪ و 36.84٪.  گزارش شده است.  ژنوگروه دو ژنوتیپ 4 ژنوتیپ غالب تشخیص داده شده در مدفوع شرکت کنندگان بود. به طور کلی، شناخت فزاینده ای از نوروویروس به عنوان یک عامل مهم  در تمام گروه های سنی در منطقه منا وجود دارد(6). هم چنین طغیان های ثبت شده بیماری های منتقله از غذا در استان خراسان جنوبی نشان داد که بیشترین گروه  سنی  مبتلا  زیر  5  سال (9/28% ) بود. 5 نفر در بیمارستان بستری شده و موارد فوت گزارش نگردید. بیشترین علامت بالینی در مبتلایان درد شکم (86%) و تهوع و استفراغ (9/64%) بود. در 27 نفر (9/23%) اسهال خونی گزارش شد. بیشترین درمان به کار رفته در بیماران، آنتی بیوتیک (5/57%) و پودر ORS (9/23%) بود. بیشترین آنتی بیوتیک های مصرفی کوتریموکسازول و سیپروفلوکساسین بود. در بیشتر موارد نمونه گیری جهت تشخیص آزمایشگاهی انجام نشده بود و تنها در یک طغیان، تشخیص آزمایشگاهی هپاتیت A گزارش شده بود(12). مطالعه حاضر به دنبال  طغیان گاستروآنتریت ویروسی در شهرستان اسلام آباد تحت پوشش شبکه بهداشت و درمان اسلام آباد انجام خواهد گرفت که هدف از انجام آن بررسی اپیدمیولوژیک این بیماری می باشد

" />

بررسی همه گیری گاستروآنتریت منتقله از طریق آب در شهرستان اسلام آباد کرمانشاه، سال 1395

: Investigating of outbreaks of water-borne gastroenteritis in Islamabad (Kermanshah), 2016


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
منابع
منابع
علوم پزشکی شهید بهشتی
علوم پزشکی شهید بهشتی

مجریان: حسین حاتمی , فریبا تیموری

کلمات کلیدی: طغیان، نوروویروس، گاستروآنتریت

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 20532
عنوان فارسی طرح بررسی همه گیری گاستروآنتریت منتقله از طریق آب در شهرستان اسلام آباد کرمانشاه، سال 1395
عنوان لاتین طرح : Investigating of outbreaks of water-borne gastroenteritis in Islamabad (Kermanshah), 2016
کلمات کلیدی طغیان، نوروویروس، گاستروآنتریت
نوع طرح کاربردی
نوع مطالعه مقطعی
مدت اجراء - روز 210
ضرورت انجام تحقیق

بیماری های منتقله از طریق آب و غذا از مهم ترین مشکلات سلامت عمومی به شمار می روند و همه ساله موجب ابتلا و مرگ و میر تعداد قابل توجهی از مردم می شوند(1). پدیده جهانی شدن و افزایش مسافرت ها، توسعه گردشگری و هم چنین افزایش مصرف غذا در خارج از منزل در جوامع مختلف، بیماری های منتقله از غذا را به عنوان یک مشکل بهداشتی جهانی مطرح کرده است. بر اساس دستورالعمل نظام مراقبت بیماری های وزارت بهداشت، اگر 2 نفر یا بیشتر از یک غذا یا آشامیدنی مشترک استفاده کرده و علائم بالینی مشترک داشته باشند، طغیان بیماری های منتقله از غذا اتفاق افتاده است. بیماری های منتقله از غذا بیماری هایی هستند که از خوردن و آشامیدن غذا یا نوشیدنی آلوده ناشی می شوند. عوامل این آلودگی  باکتری ها، توکسین ها، ویروس ها و انگل ها هستند. بیماری های منتقله از غذا به دو دسته عمده عفونت های منتقله از غذا و مسمومیت های منتقله از غذا تقسیم می شوند(2) .اولین بار نوروویروس به عنوان علت شیوع بیماری معده در سال 1968 در نوروالک، ایالت اوهایو شناخته شد. نوروویروس ها باعث گاستروآنتریت حاد می شوند. در همه سنین این بیماری به طور معمول پس از 48 - 12ساعت با شروع حاد، اسهال غیر خونریزی، استفراغ، حالت تهوع و گرفتگی شکم شروع می شود. نوروویروس فوق العاده مسری (به میزان کم 18 ذره ویروسی) است(3). نوروویروس ها عامل اصلی شیوع بیماری های ناشی از غذا در سراسر جهان هستند و شایع ترین علت گاستروآنتریت شدید کودکان می باشند. اگرچه به طور معمول یک بیماری خود محدود شونده است، گاستروآنتریت نوروویروس در افراد دارای نقص ایمنی، کودکان و افراد مسن می توانند یک دوره بیماری پایدارتر و شدیدتر را ایجاد کنند و باعث کم آبی، کاهش وزن، نارسایی کلیوی، انعقاد منتشر داخل عروقی، اسهال مزمن برای ماه ها، سوء تغذیه و حتی مرگ شوند(4). نوروویروس دارای  سه ژنوگروه بیماری زا در انسان است که ژنوگروه های یک و دو مسئول موارد عمده عفونت  در انسان شناخته شده اند(5). بیشترین شیوع بیماری نوروویروس در سراسر جهان ژنوگروه دو ژنوتیپ 4 اعلام شده است(6). نوروویروس یا نوروالک یک گونه از ویروس های ریبونوکلوئیک اسیددار  از خانواده کالیسی ویریده است که می تواند باعث بیماری گاستروآنتریت  در انسان شود. نوروویروس از مسیر مدفوعی- دهانی  با آلودگی مواد غذایی  یا آب  و یا تماس   فرد به فرد منتقل می شود(7). ویروس نوروالک به عنوان پیش‌ گونه گروهی از ویروس‌ها تحت عنوان کالیسی ویریده هستند. جنس کالیسی ویریده، شامل نوروویروس‌ها و ساپروویروس‌ها می‌باشند. از خانواده کالیسی ویریده، ویروس RNA و ساپروویروس‌ها نیز دارای همین خصوصیاتند و هر دو از 5 ژنوگروپ تشکیل شده‌اند. نوروویروس‌ها و ساپروویروس‌ها قابل کشت، نمی‌باشند. ژنوگروپ‌های 1 و 2 و 4 نوروویروس  1 و 2 و 3 و 5 ساپروویروس‌ها در انسان، بیماریزا واقع می‌شوند(8). گاستروآنتریت حاد در کشورهای پیشرفته اغلب (87 درصد) به وسیله ویروس ها ایجاد می شود که روتاویروس شایع ترین آن ها به شمار می رود. باکتری ها، به طور عمده کمپیلوباکتر، شیگلا، سالمونلا، اشریشیاکولی دیگر علل شایع هستند، در کشورهای فقیر جایی که عوامل بیماری زای باکتریایی شیوع بیشتری دارند و نیز روتاویروس عامل اساسی گاستروآنتریت به شمار می رود. گاستروآنتریت حاد به طور معمول خود محدود شونده است، اما اگر درمان نشود می تواند به ابتلا و مرگ ثانوی و از دست دادن آب و الکترولیت و اختلال  اسید و  باز منجر گردد(9). نوروویروس ها از مهم ترین  ویروس های  روده ای  هستند که ایجاد مشکلات  گوارشی حاد می کنند. انتشار این ویروس در محیط های بسته به سهولت امکان پذیر است و از این رو عفونت زایی بالایی دارند و باعث ایجاد اپیدمی های گسترده ای در نقاط مختلف  جهان می شوند. میزان شیوع این ویروس در بین کودکان در پاکستان 9/9 درصد، در هند 9/11 درصد، در برزیل 12 درصد و در ایتالیا طی یک شیوع در بیمارستان کودکان، 4/48 درصد گزارش شده است که این میزان شیوع نشان دهنده اهمیت این ویروس در ابتلای کودکان به گاستروانتریت نوروویروسی است(10). از اواخر سال 2012، اسکاتلند شاهد یک افزایش معنادار در فعالیت نوروویروس است و فصل شروع نوروویروس در این کشور زودتر از معمول بوده است(11).

 نوروویروس ها دومین علت شایع گاستروآنتریت شدید در کودکان زیر پنج سال بعد از روتاویروس ها در جهان هستند. علت 12 درصد  گاستروآنتریت کودکان زیر  5 سال  که در بیمارستان بستری شده اند NoVs هستند. تقریبا هر ساله، موجب 900000 مورد گاستروآنتریت کودکان در کشورهای صنعتی و 218،000 مرگ در کشورهای در حال توسعه می شوند و از زمانی  که واکسن های روتاویروس به طور گسترده در کشورهایی مانند ایالات متحده توزیع می شود، کاهش  قابل توجه در شیوع عفونت روتاویروس مشاهده شده است. مسافران کشورهای در حال توسعه، جایی که ممکن است آلودگی بیشتر مدفوع در منابع آب و غذا مواجه شوند، در معرض خطر ابتلا به گاستروآنتریت نوروویروس است. در سطوح بی جان و در برابر مواد ضد عفونی کننده معمولی مقاومت دارند.

 - نوروویروس در ابتدا به صورت مدفوعی - دهانی شامل فرد-فرد و اجسام آلوده منتقل می شوند. از طریق ذرات معلق در هوا نیز منتقل می شوند. گاستروآنتریت نوروویروس اغلب با تهوع، استفراغ و اسهال آبکی، به دنبال یک دوره کمون از 2-1 روز همراه است. دیگر علائم مرتبط با آن شامل درد شکم یا گرفتگی شکم، بی اشتهایی، ضعف و درجه پایین تب است. نوروویروس ها پاتوژن های تهاجمی نیستند و علائمی مانند اسهال خونی یا مخاطی یا تب بالا نادر است. بیش از یک سوم افراد در معرض نوروویروس ها ممکن است یک عفونت بدون علامت داشته باشند. در بزرگسالان علاوه بر اسهال، علائم دیگر از جمله سردرد، تب، لرز و میالژی، مدفوع شل و آبکی بدون خون، مخاط یا لکوسیت ها شایع است. تعداد سلول های سفید معمولاً عادی هستند، به ندرت لکوسیتوز با لنفوپنی نسبی ممکن است مشاهده شود، مرگ یک پدیده نادر است و معمولاً در نتیجه کم آبی شدید در افراد آسیب پذیر (سالمندان، افراد دارای نقص ایمنی) است.

اگر کم آبی شدید ایجاد شود، مایع درمانی وریدی لازم است. هیچ درمان ضد ویروسی خاصی در دسترس نیست. پیشگیری از اپیدمی با کنترل و نظارت مواد  غذایی بر رعایت بهداشت  فردی متکی می باشد. گاستروآنتریت عفونی حاد هر سال در کشورهای در حال توسعه، حدود 0.6 میلیون کشته و مسئول 12-10 درصد از کل بستری ها است. عمده مبتلایان کودکان، سالمندان و افراد دارای نقص ایمنی هستند. عفونت های اپیدمیولوژیک با نوروالک و مرتبط با آن (ویروس کالیسی) بیشتر افراد بالغ آنتی بادی های این ویروس ها را دارند(4). نوروویروس  دومین علت اصلی گاستروانتریت حاد ویروسی محسوب می شود. هیچ بررسی سیستماتیک برای ارزیابی نقش نوروویروس  در گاستروآنتریت حاد ویروسی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) وجود ندارد. در نتیجه، یک مقاله مروری گسترده را در مورد مقالات مطالعه نوروویروس در 24 کشور جهان منطقه منا طی 15 سال گذشته (2015-2000) انجام داده اند. میزان آلودگی به نوروویروس در کشورهای منا (MENA) بین 0.82٪ و 36.84٪.  گزارش شده است.  ژنوگروه دو ژنوتیپ 4 ژنوتیپ غالب تشخیص داده شده در مدفوع شرکت کنندگان بود. به طور کلی، شناخت فزاینده ای از نوروویروس به عنوان یک عامل مهم  در تمام گروه های سنی در منطقه منا وجود دارد(6). هم چنین طغیان های ثبت شده بیماری های منتقله از غذا در استان خراسان جنوبی نشان داد که بیشترین گروه  سنی  مبتلا  زیر  5  سال (9/28% ) بود. 5 نفر در بیمارستان بستری شده و موارد فوت گزارش نگردید. بیشترین علامت بالینی در مبتلایان درد شکم (86%) و تهوع و استفراغ (9/64%) بود. در 27 نفر (9/23%) اسهال خونی گزارش شد. بیشترین درمان به کار رفته در بیماران، آنتی بیوتیک (5/57%) و پودر ORS (9/23%) بود. بیشترین آنتی بیوتیک های مصرفی کوتریموکسازول و سیپروفلوکساسین بود. در بیشتر موارد نمونه گیری جهت تشخیص آزمایشگاهی انجام نشده بود و تنها در یک طغیان، تشخیص آزمایشگاهی هپاتیت A گزارش شده بود(12). مطالعه حاضر به دنبال  طغیان گاستروآنتریت ویروسی در شهرستان اسلام آباد تحت پوشش شبکه بهداشت و درمان اسلام آباد انجام خواهد گرفت که هدف از انجام آن بررسی اپیدمیولوژیک این بیماری می باشد

هدف کلی تعیین وضعیت همه گیری گاستروآنتریت منتقله از طریق آب در شهر اسلام آباد تحت پوشش شبکه بهداشت و درمان اسلام آباد غرب
خلاصه روش کار

ابزار و روش جمع آوری داده ها، لیست خطی بیماران است که شامل نام و نام خانوادگی، سن، جنس، تاریخ، محل زندگی (منطقه شهری یا روستایی شهرستان اسلام آباد غرب)، علائم و داشتن نمونه آزمایش های انسانی، نتایج نمونه های انسانی و نتایج نمونه های آزمایش آب می باشد. 


اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
حسین حاتمیمجری اصلیاستاد راهنمای اولدکترای تخصصی بالینیHatami@sbmu.ac.ir; hatami21102@gmail.com; hatami21102@yahoo.com
فریبا تیموریمجریدانشجوMPHteimori51@yahoo.com
داود خراسانی زوارههمکارمشاور طرحفلوشیپdavoud.khorasani@gmail.com
ابراهیم شکیباهمکارمشاور طرحدکترای تخصصی پی اچ دیm.shakiba_d91@yahoo.com

منابع
hide/show

1. Newell DG, Koopmans M, Verhoef L, Duizer E, Aidara-Kane A, Sprong H, et al. Food-borne diseases—the challenges of 20 years ago still persist while new ones continue to emerge. International journal of food microbiology. 2010;139:S3-S15.

2. Masoomi-Asl H, Soroush M, Zahraei S. National guideline of food-borne diseases surveillance. Persian 1sted Tehtan Disease Manager Center. 2006:S20.

3. Mardani M. Norovirus Outbreak in Iran. Archives of Clinical Infectious Diseases. 2013;8(3):1-2.

4. Koo HL, Ajami N, Atmar RL, DuPont HL. Noroviruses: the principal cause of foodborne disease worldwide. Discovery medicine. 2010;10(50):61.

5. Yuen LK, Catton MG, Cox BJ, Wright PJ, Marshall JA. Heminested multiplex reverse transcription-PCR for detection and differentiation of Norwalk-like virus genogroups 1 and 2 in fecal samples. Journal of clinical microbiology. 2001;39(7):2690-4.

6. Kreidieh K, Charide R, Dbaibo G, Melhem NM. The epidemiology of Norovirus in the Middle East and North Africa (MENA) region: A systematic review. Virology journal. 2017;14(1):220.

7. Naddafi K, Beiki A, Saeedi R, Ghanbari G, Niati A, Sori L. Case Study: Norovirus Outbreak in Pardis Town in January 2014. Iranian Journal of Health and Environment. 2015;8(3):323-30.

8. Glass RI, Parashar UD, Estes MK. Norovirus gastroenteritis. New England Journal of Medicine. 2009;361(18):1776-85.

9. Hatami H, Kalantari B, Farsar A, Asgari A, Karkhaneh S. Gastroenteritis Outbreak Caused by Noroviruses in Pardis City in 2014. Iranian Journal of Epidemiology.2016:11(4).7-30.

10. Romani S, Mohebbi SR, Hosseini SM, Azimzadeh P, Vahedi M, Jadali F, et al. Frequency of neurovirus infection and its predominant genogroup in children with acute gastroenteritis referred to two specialized pediatric hospitalsin Tehran in 2009

Discovery medicine. 2009;35(1):68-73.

11. Bennett S, MacLean A, Miller R, Aitken C, Gunson R. Increased norovirus activity in Scotland in 2012 is associated with the emergence of a new norovirus GII. 4 variant. Eurosurveillance. 2013;18(2):20349.

12. Bijari B, Abassi A, Shayeste M , V. Z. Epidemiological survey of food-borne outbreaks in southern Khorasan province. Zahedan J Res Med Sci(ZJRMS). 2012;13:25.

13. Dallal MMS, Motalebi S, Asl HM, Forushani AR, Yazdi MKS, Rajabi Z, et al. Analysis of epidemiological data of foodborne outbreak reported in Iran. Tehran University Medical Journal. 2015;72(11).

14. Ooka T, Tokuoka E, Furukawa M, Nagamura T, Ogura Y, Arisawa K, et al. Human gastroenteritis outbreak associated with Escherichia albertii, Japan. Emerging infectious diseases. 2013;19(1):144.