بررسی حداکثر ظرفیت هوازی (VO2max) و عوامل مرتبط با آن در آتش نشانان

Investigation into Maximal Aerobic Capacity and its Associated Factors in Firefighters


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
چکیده مقاله
چکیده مقاله
نویسندگان
نویسندگان
دانلود مقاله
دانلود مقاله
علوم پزشکی شهید بهشتی
علوم پزشکی شهید بهشتی

نویسندگان: اعظم ملکی قهفرخی , مهناز صارمی , مرجان فیروزه , امیر کاوسی دولانقر

کلمات کلیدی: حداکثر ظرفیت هوازی، آتش نشانان، ویژگی های دموگرافیک

نشریه: سلامت کار ایران, 3,12,15 - 26,2015

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

کد مقاله 66005170
عنوان فارسی مقاله بررسی حداکثر ظرفیت هوازی (VO2max) و عوامل مرتبط با آن در آتش نشانان
عنوان لاتین مقاله Investigation into Maximal Aerobic Capacity and its Associated Factors in Firefighters
نوع مقاله اصیل پژوهشی - Original Article
نحوه ایندکس شدن مقاله Scopus
IF
عنوان نشریه سلامت کار ایران
نوع نشریه داخلی نمایه شده
شماره نشریه 3
دوره 12
صفحه شروع و پایان در نشریه 15 - 26
سال انتشار/ ارائه شمسی 1394
سال انتشار/ارائه میلادی 2015
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت http://www.scopus.com/record/display.uri?eid=2-s2.0-84942421966&origin=resultslist&sort=plf-f&src=s&st1=Investigation+into+Maxim
ISSN 1735-5133
DOI
آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی استادیار، دانشکده سلامت، ایمنی و محیط زیست، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.

چکیده مقاله
hide/show

زمینه و هدف: حداکثر میزان اکسیژن مصرفی افراد نمودی بارز از توانایی انجام کار جسمانی در آنهاست. بدین ترتیب، در مشاغل با نیازهای فیزیکی سنگین مانند آتش نشانی، ارزیابیهای دقیق ظرفیت هوازی کارکنان برای اطمینان از توانایی جسمانی و متناسب بودن آنان با شغل خود ضروری است. این پژوهش با هدف بررسی حداکثر ظرفیت هوازی و عوامل مرتبط با آن در آتشنشانان انجام شده است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تحلیلی مقطعی، 31 نفر از کارکنان عملیاتی آتشنشانی تهران به صورت تصادفی ساده از ایستگاه های آتشنشانی مستقر در شهر تهران انتخاب شدند و پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک- شغلی و آزمون تست پله توکسورث و شهنواز بکاربرده شد. برای تحلیل داده ها، از نرم افزار SPSS19و روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد. یافته ها: میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی در آتشنشانان مورد بررسیml/kg/min 28/3± 18/36 بود. حداکثر ظرفیت هوازی با وزن همبستگی معکوس معنادار داشت (43/0-= r، 017/0= P) اما ارتباط بارزی بین وضعیت تأهل، داشتن شغل دوم، داشتن سابقه استعمال دخانیات، قد، گروه سنی، شاخص توده بدنی و سمت در بخش عملیاتی با حداکثر ظرفیت هوازی در سطح 5 درصد وجود نداشت. نتیجه گیری: حداکثر ظرفیت هوازی آتشنشانان در مطالعه حاضر بر اساس مقادیر معیار حداکثر ظرفیت هوازی در طبقه متوسط (برای گروه سنی 29-20 سال در محدوده ml/kg/min 42-34، برای گروه سنی 39-30 در محدوده ml/kg/min 38-31، برای گروه سنی 49- 40 در محدوده ml/kg/min35-27) قرار دارد و از مقادیر گزارش شده در بسیاری از گروههای شغلی دیگر بالاتر بوده، ولی در مقایسه با نتایج مطالعات انجام شده بر آتشنشانان در سطح جهان کمتر بود؛ از این رو توجه اکید بر افزایش توان هوازی آنان با توجه به اهمیت شغل آتشنشانی توصیه می¬گردد. همچنین، انجام مطالعات مشابه با دیگر روش های سنجش حداکثر ظرفیت هوازی نظیر استفاده از تردمیل و دوچرخه و مقایسه نتایج با تست پله پیشنهاد می گردد.

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
اعظم ملکی قهفرخیسوم
مهناز صارمیدوم
مرجان فیروزهاول
امیر کاوسی دولانقرچهارم

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
journal info.pdf1394/08/25265356دانلود
paper.pdf1394/08/251432515دانلود
payannameh.pdf1394/08/2658248دانلود
Journal acceptance.pdf1394/08/26376294دانلود
Correspondence.pdf1394/08/28179344دانلود