ایده بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت در سراسر جهان جدید نیست، حدود ده سال است در ایران مطرح شده است. وضعیت کنونی ارائه خدمات ارتقاء سلامت در بیمارستان‌های کشور ایران نامشخص است. هر چند بعضی از این خدمات به صورت پراکنده در بعضی از بیمارستان‌ها ارائه می‌شوند، اما برای ارائه بسیاری از این خدمات در بیمارستان‌ها ساختار تعریف شده‌ای وجود ندارد. هنوز حرکت گسترده‌ای در کشور در جهت اجرای استاندارد‌های اعلام شده از طرف سازمان جهانی بهداشت صورت نگرفته است(1). پروژه پایلوت "سلامت و بیمارستان" در سال 1989 در بیمارستان"" Rudolfstifun در وین اتریش با همکاری سازمان جهانی بهداشت شروع به فعالیت کرد و در سال 1996با موفقیت به پایان رسید(3،2).

تمرکز پروژه‌های بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت) HPH[1]  (اکنون در حال گسترش است و استراتژی‌های ارتقاء سلامت عبارتند از: سلامت و ایمنی کارکنان، بیماران و خانواده ها ،  بهداشت  و ایمنی محیط کار داخل و خارج  بیمارستان و پیشگیری از بیماری‌های شغلی و حوادث ناشی از کار و خطاهای پزشکی در مجموعه بیمارستان و رضایت مندی بیماران و کارکنان بسیار مهم است (4).
با توجه به اینکه در بیمارستان‌ها ایمنی بیماران ، کارکنان ، تجهیزات پزشکی و آسانسورها ، محیط داخل و محیط زیست اطراف بیمارستان بسیار مهم است تصمیم گرفتیم مطالعه‌ای را برای بررسی وضعیت موارد فوق الذکر در بیمارستان و ارائه راهکارهای کاربردی جهت برطرف نمودن آنها طراحی نماییم.

 

لزوم  اعمال تغییرات در سیستم ارائه خدمات بهداشتی درمانی از دیرباز مورد توجه بوده است زیرا مراقبت‌های بهداشتی و درمانی در هر کشوری، بخش مهمی از نظام سلامت هر کشور هستند که با تغییر شرایط زندگی و لذا  نیازها  و خواسته‌های مردم و نیز سیمای بیماری‌ها خود را ناچار به اعمال تغییراتی برای تطبیق با شرایط جدید و ایفای نقش‌های جدید می بینند. تلاش‌های روز افزون برای بهبود  کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی در بیمارستان‌ها نیز نیز در این راستا قابل توضیح است(6).

برای ارتقاء کیفیت ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، سازمان جهانی بهداشت ایجاد تغییرات مهم در بیمارستان‌ها برای تبدیل بیمارستان‌ها به بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت را توصیه می‌نماید(6). بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت متعهد هستند که ارتقاء سلامت را در قعالیت‌های روزانه بیمارستان  ادغام نمایند و توصیه‌های وین مبنی بر ترویج برخی استراتژی‌ها و  نیز رویکردهای اخلاقی مانند تشویق مشارکت بیمار ، در گیر کردن همه متخصصین ، توجه به حقوق بیمار و ترویج محیط سالم در بیمارستان را دنبال کنند. این کار مستلزم دسترسی به ابزار و استانداردهایی برای ارزیابی جامع و بهبود فعالیت‌های ارتقاء سلامت در بیمارستان‌هاست (24،25).

با توجه به مواردی که ذکر شد و  اینکه در بیمارستان‌ها سلامت و ایمنی بیماران ، کارکنان ، تجهیزات پزشکی و آسانسورها و تاسیسات ، ایمنی و سلامتی در مراحل دفع و جداسازی و نگهداری  موقت و حمل و نقل پسماندهای بیمارستانی و بی خطر سازی پسماندهای عفونی و همچنین محیط داخل و محیط زیست اطراف بیمارستان بسیار مهم است، تصمیم گرفتیم مطالعه‌ای را برای بررسی وضعیت موارد فوق الذکر در بیمارستان و ارائه راهکارهای کاربردی جهت برطرف نمودن آنها طراحی نماییم تا بدین ترتیب به ارتقاء سودمندی و کارایی در بیمارستان، افزایش رضایت و کیفیت زندگی بیماران و کارکنان، کاهش عوارض درمان،کاهش بستری‌های مکرر و کاهش هزینه‌ها و بهبود وضعیت سلامتی در بازار در حال رقابت،کاهش غیبت از کار کارکنان ناشی ازآسیب‌های مربوط به عدم رعایت نکات ایمنی و سلامتی، افزایش کیفیت کار،کاهش مرگ و میر، افزایش رضایت بیماران، بهبود سبک زندگی، بهبود کیفیت مراقبت‌های بهداشتی، ارتقاء کیفیت و تاثیر آموزش‌ها و افزایش سطح رفاه کارکنان و بیماران و کاهش آلودگی در محیط کار و محیط زیست اطراف بیمارستان دست یابیم .
 

[1] Health Promoting Hospital

" />

بررسی وضعیت سلامت، ایمنی و محیط زیست در بیمارستان شهید لبافی نژاد با استفاده از ابزار بومی ارتقاء سلامت

Health, Safety and Environment status in Shahid Labafinejad Hospital survey using Native Health Promotion tool


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
منابع
منابع
علوم پزشکی شهید بهشتی
علوم پزشکی شهید بهشتی

مجریان: محمد حسین وزیری , امین باقری , امیر کاوسی دولانقر , محمد حسین وزیری , عاطفه نصیری کلاکی

کلمات کلیدی: ارتقاء سلامت، بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت، ابزار خودارزیابی بیمارستان ارتقاء دهنده سلامت

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 15337
عنوان فارسی طرح بررسی وضعیت سلامت، ایمنی و محیط زیست در بیمارستان شهید لبافی نژاد با استفاده از ابزار بومی ارتقاء سلامت
عنوان لاتین طرح Health, Safety and Environment status in Shahid Labafinejad Hospital survey using Native Health Promotion tool
کلمات کلیدی ارتقاء سلامت، بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت، ابزار خودارزیابی بیمارستان ارتقاء دهنده سلامت
نوع طرح کاربردی
نوع مطالعه مقطعی
مدت اجراء - روز 365
ضرورت انجام تحقیق

ایده بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت در سراسر جهان جدید نیست، حدود ده سال است در ایران مطرح شده است. وضعیت کنونی ارائه خدمات ارتقاء سلامت در بیمارستان‌های کشور ایران نامشخص است. هر چند بعضی از این خدمات به صورت پراکنده در بعضی از بیمارستان‌ها ارائه می‌شوند، اما برای ارائه بسیاری از این خدمات در بیمارستان‌ها ساختار تعریف شده‌ای وجود ندارد. هنوز حرکت گسترده‌ای در کشور در جهت اجرای استاندارد‌های اعلام شده از طرف سازمان جهانی بهداشت صورت نگرفته است(1). پروژه پایلوت "سلامت و بیمارستان" در سال 1989 در بیمارستان"" Rudolfstifun در وین اتریش با همکاری سازمان جهانی بهداشت شروع به فعالیت کرد و در سال 1996با موفقیت به پایان رسید(3،2).

تمرکز پروژه‌های بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت) HPH[1]  (اکنون در حال گسترش است و استراتژی‌های ارتقاء سلامت عبارتند از: سلامت و ایمنی کارکنان، بیماران و خانواده ها ،  بهداشت  و ایمنی محیط کار داخل و خارج  بیمارستان و پیشگیری از بیماری‌های شغلی و حوادث ناشی از کار و خطاهای پزشکی در مجموعه بیمارستان و رضایت مندی بیماران و کارکنان بسیار مهم است (4).
با توجه به اینکه در بیمارستان‌ها ایمنی بیماران ، کارکنان ، تجهیزات پزشکی و آسانسورها ، محیط داخل و محیط زیست اطراف بیمارستان بسیار مهم است تصمیم گرفتیم مطالعه‌ای را برای بررسی وضعیت موارد فوق الذکر در بیمارستان و ارائه راهکارهای کاربردی جهت برطرف نمودن آنها طراحی نماییم.

 

لزوم  اعمال تغییرات در سیستم ارائه خدمات بهداشتی درمانی از دیرباز مورد توجه بوده است زیرا مراقبت‌های بهداشتی و درمانی در هر کشوری، بخش مهمی از نظام سلامت هر کشور هستند که با تغییر شرایط زندگی و لذا  نیازها  و خواسته‌های مردم و نیز سیمای بیماری‌ها خود را ناچار به اعمال تغییراتی برای تطبیق با شرایط جدید و ایفای نقش‌های جدید می بینند. تلاش‌های روز افزون برای بهبود  کیفیت خدمات بهداشتی و درمانی در بیمارستان‌ها نیز نیز در این راستا قابل توضیح است(6).

برای ارتقاء کیفیت ارائه خدمات بهداشتی و درمانی، سازمان جهانی بهداشت ایجاد تغییرات مهم در بیمارستان‌ها برای تبدیل بیمارستان‌ها به بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت را توصیه می‌نماید(6). بیمارستان‌های ارتقاء دهنده سلامت متعهد هستند که ارتقاء سلامت را در قعالیت‌های روزانه بیمارستان  ادغام نمایند و توصیه‌های وین مبنی بر ترویج برخی استراتژی‌ها و  نیز رویکردهای اخلاقی مانند تشویق مشارکت بیمار ، در گیر کردن همه متخصصین ، توجه به حقوق بیمار و ترویج محیط سالم در بیمارستان را دنبال کنند. این کار مستلزم دسترسی به ابزار و استانداردهایی برای ارزیابی جامع و بهبود فعالیت‌های ارتقاء سلامت در بیمارستان‌هاست (24،25).

با توجه به مواردی که ذکر شد و  اینکه در بیمارستان‌ها سلامت و ایمنی بیماران ، کارکنان ، تجهیزات پزشکی و آسانسورها و تاسیسات ، ایمنی و سلامتی در مراحل دفع و جداسازی و نگهداری  موقت و حمل و نقل پسماندهای بیمارستانی و بی خطر سازی پسماندهای عفونی و همچنین محیط داخل و محیط زیست اطراف بیمارستان بسیار مهم است، تصمیم گرفتیم مطالعه‌ای را برای بررسی وضعیت موارد فوق الذکر در بیمارستان و ارائه راهکارهای کاربردی جهت برطرف نمودن آنها طراحی نماییم تا بدین ترتیب به ارتقاء سودمندی و کارایی در بیمارستان، افزایش رضایت و کیفیت زندگی بیماران و کارکنان، کاهش عوارض درمان،کاهش بستری‌های مکرر و کاهش هزینه‌ها و بهبود وضعیت سلامتی در بازار در حال رقابت،کاهش غیبت از کار کارکنان ناشی ازآسیب‌های مربوط به عدم رعایت نکات ایمنی و سلامتی، افزایش کیفیت کار،کاهش مرگ و میر، افزایش رضایت بیماران، بهبود سبک زندگی، بهبود کیفیت مراقبت‌های بهداشتی، ارتقاء کیفیت و تاثیر آموزش‌ها و افزایش سطح رفاه کارکنان و بیماران و کاهش آلودگی در محیط کار و محیط زیست اطراف بیمارستان دست یابیم .
 

[1] Health Promoting Hospital

هدف کلی بررسی وضعیت سلامت، ایمنی و محیط زیست در بیمارستان شهید لبافی نژاد با استفاده از ابزار بومی ارتقاء سلامت
خلاصه روش کار

این پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی است، که جمع آوری داده‌ها از طریق مراجعه حضوری به بیمارستان‌ها و مشاهده و بررسی مستندات و مصاحبه وتکمیل ابزار بومی خود ارزیابی بیمارستان‌های ارتقاء ‌دهنده سلامت و پرسشنامه اطلاعات عمومی بیمارستان، انجام خواهد شد. این مطالعه تلفیقی کیفی-کمی است که ابتدا داده‌های کیفی گردآوری و سپس در فاز کمی اطلاعات  با استفاده از ابزار بومی بیمارستان‌های ارتقاء  دهنده سلامت جمع آوری و سپس تجزیه و تحلیل خواهد شد.

مرحله اول: اخذ مجوز به منظور ورود به بیمارستان و  سپس هماهنگی با مدیریت بیمارستان لبافی نژاد

مرحله دوم:  بررسی مستندات و شواهد ابزار بومی  و مصاحبه توسط محقق با کارکنان، بیماران، مسئول بهداشت محیط و بهداشت حرفه ای و مسئول HSE در بیمارستان(روش کیفی) و تکمیل ابزار بومی و پرسشنامه اطلاعات عمومی بیمارستان توسط مدیر و کارشناس بهبود کیفیت(روش کمی).

مرحله سوم:  جمع آوری داده های کیفی توسط محقق و سپس جمع آوری داده های کمی با استفاده از ابزار بومی ارتقاء سلامت

 مرحله چهارم:   تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS 22 

مرحله پنجم:   ارائه راهکارهای اصلاحی جهت رفع نواقص

مرحله ششم:   تهیه گزارش نهایی


اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
محمد حسین وزیریمجریاستاد راهنمای اولدکترای تخصصی پی اچ دیmhvaziri40@yahoo.com
امین باقریمجریاستاد راهنمای دومدکترای تخصصی پی اچ دیbagheri.sbmu@gmail.com
امیر کاوسی دولانقرمجریاستاد مشاوردکترای تخصصی پی اچ دیkavousi@sbmu.ac.ir
محمد حسین وزیریمجریمشاور روش شناسیدکترای تخصصی پی اچ دیmhvaziri40@yahoo.com
عاطفه نصیری کلاکیمجری اصلیدانشجو atefehnasiri742@yahoo.com

منابع
hide/show

           References:

 

  1. Vaziri M-H, Keshavarz Mohammadi N, Ramezankhani A, Kavousi A, Olyaee Manesh(2018). "Development  and Validation of the Health Promoting Self-Assessement Tool and it's application for Situation Assessement in hospitals of Tehran City", school of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran.
  2. Nowak P, Lobnig H, Pelikan JM. Project organisation. The example of the Viennes WHO Model Project Health and Hospital. In: Pelikan JM, Wolff S, editors. The Health Promoting Hospital. Concepts and examples for developing learning organisations. Weinheim, Mu en: Juventa, 1999. p. 114±31.
  3. Nowak P, Pelikan JM. The WHO model project health and hospital at the Viennese hospital Rudolfstiftung. In: Deutsches Netz Gesund- heitsfo E rdernder Krankenha Euser, editor. Pathways towards health promoting hospitals. Practical examples from England, France, Ireland, Italy, Austria and Sweden. Gamburg: Health Promotion Publications, 1999. p. 187±212.
  4. Bulotaitė L, Šorytė D, Vičaitė S, Šidagytė R, Lakiša S, Vanadziņš I, et al. Workplace health promotion in health care settings in Finland, Latvia, and Lithuania. Medicina. 2017;53(5):348-56.
  5. Röthlin F, Schmied H, Dietscher C. Health promotion implementation capacities in hospitals matter: results from the PRICES-HPH study. Health promotion international. 2015;32(3):55-442.
  6. Ottawa Charter for health promotion.First international conference on health promotion, Ottawa 21 November 1986. WHO/HPR/HEP/95.1. [Online].
  7. Pelikan .JM, Karjic. K., Dietscher C (2001). "The health promoting hospital (HPH): concept and development." Patient Education and Counseling 45 (2001) 239±243.
  8. Developing standards for health promotion in hospitals. Copenhagen, WHO Regional Office for Europe, 2003.
  9. Ackerknecht EH. Geschichte der Medizin. Stuttgart, Enke, 1986.
  10. Foucault M. The birth of the clinic: an archaeology of medical perception. London, Tavistock, 1973.
  11. Aday LA, Begley AC, Lairson DR, Skater CH. Evaluating the medical care system.Ann Arbor, Michigan, Health Administration Press, 1993.
  12. McKeown T. The origins of human disease. Oxford, Blackwell, 1993.
  13. Link BG, Phelan JC. McKeown and the idea that social conditions are fundamental causes of disease. Am J Public Health, 2002, 92(5):730-2.
  14. Colgrove J. The McKeown thesis: a historical controversy and its enduring influence. Am J Public Health, 2002, 92(5):725-9.
  15. Mackenbach JP. The contribution of medical care to mortality decline: McKeown revisited. J Clin Epidemiol, 1996, 49(11):1207-1213.
  16. Kohn LT, Corrigan JM and Donaldson MS. To Err Is Human: Building a Safer Health System. Institute of Medicine, Committee on Quality of Health Care in America, 2000. http://www.nap.edu/ books/0309068371/html/
  17. Donabedian A. Explorations in quality assessment and monitoring, Vol. 1. The definition of quality and approaches to its assessment. Health Administration Press. Ann Arbor, Michigan, 1980.
  18. Donabedian A. Explorations in quality assessment and monitoring. Vol. 2. The criteria and standards of quality. Ann Arbor, Michigan, Health Administration Press, 1982.
  19. Palmer H, Donabedian A & Povar GJ. Striving for quality in health care: an inquiry into policy and practice. Ann Arbor, Michigan, Health Administration Press, 1991.
  20. Epstein AM. The outcomes movement will it get us where we want to go? New England Journal of Medicine, 1990,26 (4):232, 266-270.
  21. Groene O, Alonso J, Klazinga N. Development and validation of the WHO self-assessment tool for health promotion in hospitals: results of a study in 38 hospitals in eight countries. Health promotion international. 2010;25(2):221-9
  22. Garcia-Barbero M. Evolution of health care systems. In: Pelikan JM, Krajic K, Lobnig H, editors. Feasibility, effectiveness, quality and sustainability of Health Promoting Hospital projects. Gamburg, G: Conrad Health Promotion Publications; 1998. p. 27–30.
  23. International Network of Health Promoting Hospitals, editor. The Budapest declaration on health promoting hospitals. Vienna, 1991.
  24. Developing standards for health promotion in hospitals. Copenhagen, WHO Regional Office for Europe, 2004.
  25. WHO StandardsWorking Group. Development of standards for disease prevention and healthpromotion. WHO Meeting on standards for disease prevention and health promotion, Bratislava,14 May 2002.
  26. Hamidi Y, Hazavehei SMM, Karimi-Shahanjarini A, SeifRabiei MA, Farhadian M, Alimohamadi S, et al. Investigation of health promotion status in specialized hospitals associated with Hamadan University of Medical Sciences: health-promoting hospitals. Hospital Practice. 2017;45(5):215-21.
  27. Yaghoubi M, Javadi M. Health promoting Hospitals in Iran: How it is. Journal of education and health promotion. 2013;2.
  28. Huang N, Chien L-Y, Chiou S-T. Advances in health promotion in Asia-Pacific: promoting health through hospitals. Global health promotion. 2016;23(1_suppl):26-34.
  29. Mchugh C, Robinson A, Chesters J. Health promoting health services: a review of the evidence. Health Promotion International. 2010;25(2):230-7.
  30. Lee CB, Chen MS, Chu CM-Y. The health promoting hospital movement in Taiwan: recent development and gaps in workplace. International journal of public health. 2013;58(2):313-7.
  31. Vaziri M-H, Keshavarz Mohammadi N, Ramezankhani A, Kavousi A, Oliaei Manesh A(2017),” Health Promoting Hospitals in Iran : A review of research and experience in one decade”, Shahid Beheshti University of Medical Sciences ,Tehran, IRN.
  32. Naderi SH, Amiri M, Khosravi A, Riahi L(1392) The Impact of Health Promoting Hospital Standards on Hospital Performance.
  33. Keshavarz Mohamadi M, Zarei F, Rezaee M, Keshavarz A, Kalhor R. Perception of the medical staff about the hospital effects on their health: health promoting hospitals approach. Razi Medical Journal. 2013;20:36-47.
  34. Amiri M, Khosravi A, Riyahi L, Naderi S(2016) The Impact of Setting the Standards of Health Promoting Hospitals on Hospital Indicators in Iran. PLoS ONE 11(12): e0167459. doi:10.1371/ journal.pone.0167459.
  35. Vaziri M-H, Keshavarz Mohammadi N, Ramezankhani A, Kavousi A, Olyaee Manesh (2018) , “Developmant and Validation of Self-Assessment Tool for Health Promoting Hospitals in Iran based on WHO’s Tool, clinical health promotion j.,june 2018,Volume 8.