بررسی میزان آگاهی و صلاحیت تیم مواد خطرناک(HAZMAT) در بین تیم های امدادی

Assessing the Knowledge and Competence of HAZMAT teams among relief teams


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
منابع
منابع
علوم پزشکی شهید بهشتی
علوم پزشکی شهید بهشتی

مجریان: رضا غلام نیا , حسین آزادبخت

کلمات کلیدی: صلاحیت و آگاهی مواد خطرناک (HAZMAT) آتش نشانان و پرسنل اورژانس NFPA 472- NFPA 473

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 15321
عنوان فارسی طرح بررسی میزان آگاهی و صلاحیت تیم مواد خطرناک(HAZMAT) در بین تیم های امدادی
عنوان لاتین طرح Assessing the Knowledge and Competence of HAZMAT teams among relief teams
کلمات کلیدی صلاحیت و آگاهی مواد خطرناک (HAZMAT) آتش نشانان و پرسنل اورژانس NFPA 472- NFPA 473
نوع طرح بنیادی-کاربردی
نوع مطالعه مقطعی
مدت اجراء - روز 180
ضرورت انجام تحقیق

حوادث مواد خطرناک به صورت تصاعدی به دلیل صنعتی شدن مجامع در حال افزایش است و این حوادث باعث از دست رفتن جان و اموال عمومی می شود. بنابراین برای برخورد و مدیریت مناسب اینگونه حوادث ما نیاز به تیم های با مهارت خاص در سازمان های آتش نشانی و اورژانس هستیم که توسط سازمان NFPA معیار های صلاحیت و آگاهی این تیم ها مشخص شده است.

در نهایت و اصل مطلب اینکه ما با استفاده از معیار های تعریف شده  سازمان NFPA سطح صلاحیت و آگاهی این تیم ها را در سازمان آتش نشانی و اورژانس بررسی می کنیم و با استفاده از نتایج بدست آمده، یک برنامه آموزشی مناسب را برای ارتقاء آنها تدوین کنیم.

هدف کلی تعیین صلاحیت و میزان آگاهی تیم HAZMAT در بین آتش نشانان و پرسنل اورژانش- مطالعه موردی در بین آتش نشانان و پرسنل اورژانس تهران
خلاصه روش کار

در ابتدا استاندارد NFPA 472  و NFPA 473 تهیه و ترجمه می شود. سپس بر طبق این استانداردها پرسشنامه طراحی خواهد شد و در نهایت روایی آن مورد تایید قرار می گیرید.آنگاه با هماهنگی سازمان آتش نشانی و نیروهای اورژانس تهران، تعداد پرسنل آنها بدست می آوریم و با استفاده از جدول کوکران تعداد جامعه آماری را تخمین میزنیم.

در مرحله بعد پرسشنامه ها را بین آتش نشانان و پرسنل اورژانس توزیع میکنیم و بعد از تکمیل کردن، درصد پرسشنامه های صحیح را محاسبه میکنیم. اطلاعات درج شده در پرسشنامه ها را به برنامه SPSS وارد میکنم و بعد از اعمال روش های آنالیز مربوطه نتایج را تحلیل و میزان صلاحیت و آگاهی تیم های مواد خطرناک را بررسی میکنیم. در ادامه جمع بندی نتایج و گزارشات ارائه میگردد.


اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
رضا غلام نیامجری اصلیاستاد راهنمای اولدکتری حرفه ایreza_gholamnia@yahoo.com
حسین آزادبختمجریدانشجولیسانسazadbakhtho3ein@gmail.com
رضا سعیدیهمکاراستاد مشاوردکترای تخصصی پی اچ دیreza.saeedi@gmail.com

منابع
hide/show

1.         Association NFP. Standard for professional competence of responders to hazardous material incidents (NFPA 472). Quincy, MA: National Fire Protection Association. 2002.

2.         Yang Q, Chin K-S, Li Y-L. A quality function deployment-based framework for the risk management of hazardous material transportation process. Journal of Loss Prevention in the Process Industries. 2018;52:81-92.

3.         Belotti J. Transport international de marchandises: Vuibert; 2015.

4.         Jabbari M, Khodaparast E, Sadri K, Kavousi A. A survey on hazardous materials accidents during road transport in Iran. Iran Occupational Health. 2014;11(5).

5.         Safarzadeh, Seyyed Baryshmi, Ehsan S, Pour H, Sajjad. Assessing risk-based hazardous hazard routes-Case Study of Tehran-Mazandra Routes. Quarterly Journal of Transportation Engineering. 2015; 7 (1): 73-86.

6.         Adel A, Mahmud S., Ali A. Assessing the Risk of Transportation of Hazardous Materials on the Roads of the Country (Case Study: Fars Province Network).7.  Packer K, Infrastructure A, Windhorst A. STATISTICAL COMPENDIUM OF FREIGHT TRANSPORTATION IN ALBERTA.

8.         Jabari, Khoda parast, Sadri, Kasra, Kavousi, Khaloo, et al. Investigation of Road Transport Accidents of Hazardous Materials in Iran. Iranian Occupational Health Journal. 2014; 11 (5): 30-42.

 

9.         Stuart R, Toreki R. Learning opportunities in three years of hazmat headlines. Journal of Chemical Health and Safety. 2014;21(2):2-8.

10.       Horton DK, Berkowitz Z, Kaye WE. Surveillance of hazardous materials events in 17 states, 1993–2001: a report from the Hazardous Substances Emergency Events Surveillance (HSEES) system. American journal of industrial medicine. 2004;45(6):539-48.

11.       Lozano A, Muñoz Á, Macías L, Antún JP. Hazardous materials transportation in Mexico City: Chlorine and gasoline cases. Transportation research part C: emerging technologies. 2011;19(5):779-89.

12.       Boyd D. The conceptual development of EMS systems in the United States, Part I. Emergency medical services. 1982;11(1):19-23.

13.       Mahoney LE. Medical preparedness for disasters. Annals of internal medicine. 1986;104(1):114-5.

14.       Abbaspour M, Shafi Pourm, Mansouri Nah, Allah N. Comprehensive environmental control plan for chemical incidents. Quarterly Journal of Environmental Science and Technology. 2005; 6 (2): 1-10.

15.       Oggero A, Darbra R, Munoz M, Planas E, Casal J. A survey of accidents occurring during the transport of hazardous substances by road and rail. Journal of hazardous materials. 2006;133(1-3):1-7.

16.       Ford JK, Schmidt AM. Emergency response training: strategies for enhancing real-world performance. Journal of hazardous materials. 2000;75(2-3):195-215.

17.       Plante DM, Walker JS. EMS response at a hazardous material incident: some basic guidelines. Journal of Emergency Medicine. 1989;7(1):55-64.

18.       Shorten C, Galloway J, Krebs J, Fleming R. A 12-year history of hazardous materials incidents in Chester County, Pennsylvania. Journal of hazardous materials. 2002;89(1):29-40.

19.       Heydari P, Varmazyar S, Fallahi A, Hashemi F, Jafarvand M. Investigating the Awareness of Rescue Groups Rather than the Warning Signs (Safety-Health) Installed on the Heavy Road Machinery of Carrying Hazardous Materials. Research Journal of Medical Sciences. 2016;10(7):725-8.